Kiedy wygłaszam to przemówienie o sprawczych przepływach pracy, zazwyczaj zaczynam od rozczarowania publiczności. Nikt nie chce słyszeć, że pierwszym krokiem nie jest model, platforma ani prompt. To jest tablica. Najpierw należy zmapować proces dokładnie tak, jak działa on dzisiaj, włączając w to chaotyczne, ręczne fragmenty, a dopiero potem zdecydować, czego powinien dotknąć agent. Każda nieudana automatyzacja, jaką widziałam w ciągu ostatnich dwóch lat, zawiodła na tym etapie, a nie na technologii.
Zasada, którą daję każdemu zespołowi
Automatyzuj to, co powtarzalne, a nie duże partie. Jeśli zadanie wykonywane jest w ten sam sposób co tydzień, z tymi samymi danymi wejściowymi i jasną definicją zakończenia, jest dobrym kandydatem. Jeśli jest to duży jednorazowy projekt wymagający oceny na każdym kroku, agent wygeneruje pewne bzdury, a Ty spędzisz więcej czasu na ich sprawdzaniu niż na samodzielnym wykonaniu.
Dlatego sekwencja, której uczę, jest prosta: zapisz proces krok po kroku, usuń kroki, które istnieją tylko z przyzwyczajenia, zdefiniuj, jak wygląda prawidłowy wynik, i dopiero wtedy przekaż pojedynczy krok agentowi. Zepsuty proces przekazany sztucznej inteligencji to nadal zepsuty proces, tylko szybszy i droższy.
Przeprowadzamy to ćwiczenie mapowania na żywo z zespołami na naszych warsztatach, a Ty możesz zobaczyć, jak to samo myślenie kształtuje budowę produktów w naszych studiach przypadków.



